Happy Birth Day...To Me                                                                                                               ในที่สุดก้ออายุ 19 แล้วสินะ มันช่างหน้าเศร้าอารัยอย่างนี้นะ                                                                    รู้สึกว่าจาแกขึ้นอีกปีแล้วละสิ

สิ่งที่ประทับใจกับสิ่งที่ผ่านมาเมื่อปีที่แล้ว

การที่มีเพื่อนที่ดีเมื่อตอนม.6

แต่พอมาวันนี้ไม่เหนมีใครจำวันเกิดเราได้สักคน

ไม่มีใครที่จะโทรมาแฮปเราเลยแต่ช่างมันเหอะ

พอมาปีนี้ก้อเพื่อนที่มหาลัยก้อดีกานทุกคนเลยไม่มีใคร

ที่จาลืมวันเกิดเราเลยสักคนรักเพื่อนที่นี่ทุกคนเลยนะ

ที่จิงจาอัพตั้งแต่เมื่อคืนและแต่ไปฉลองกานซะก่อน

ไปไหนมานะขอนึกก่อน.......อ้อไปบารากุมา

ไปกินเหล้าปันกานสนุกดีไปกาน 11 คน ผู้หญิงหมดเลย

แต่ที่กินจิง ๆ มีอยู่ 4 คนเองนอกนั้นกินนิด ๆหน่อย ๆ เอง

แล้วที่เมาอยู่คนเดียวเลยคือตัวช้านเองพอเมาตอนแรกสติก้อยางดี

บอกศิว่าเนี่ยบอกเอ็มแล้วว่าวันกิดเอ็มบอกว่าอาจจามา

พอเมาแทนที่เราจาโทรหาฟากับโทรหาเอ็มบอกเอ็มว่า

ไหนบอกจามางัยไม่เหนมาเลยเอ็มบอกว่าอยู่ไหนเด๋วไปหาเลย

เปนคนที่ดีจิง ๆๆ เลย พอพวกเอ็มมาก้อบอกว่าสั่งเลยอยากกินอารัย

แต่ก้อไม่ได้สั่งเพราะว่าร้านปิดแล้วก้อไม่เปนรัยคราวหน้ายางมี

นั่งไปสักพักเอ็มมองหน้าก้อถามว่าอุ๋ยไหวไหมเนี่ย

อาร์ทบอกว่าเอ็มแฟนเมิงไม่ไหวแล้วเนี่ยดูแลหน่อยเร็ว

แล้วจากลับกานแต่ช้านยางไม่กลับก้อเลยมีส่วนหนึ่งกลับไปแล้ว

เอ็มบอกว่ากลับแล้วหรอเด๋วเค้าดูอุ๋ยก่อนกลับเถอะนะ

นั่งสักพักก้อกลับกานเพราะหมดทุกอย่างแล้ว

เอ็มบอกว่าไหวไหมเนี่ยช้านก้อบอกว่าไม่ได้เมาซะหน่อย

เอ็มบอกว่างั้นเดินไปเองเลยเดินไปนิดเดียวไม่ไหวต้องมาเกาะแขนเอ็มอีก

เอ็มบอกศิว่าดูอุ๋ยด้วยเมาแล้วเนี่ยส่งให้ถึงห้องนะ

แล้วเราก้อกลับมายางปลอดภัย

ขอบคุณ

เอ็ม อิฐ ชาย ดล อารท์ ศิ แบงค์ที่อุตสาห์มานะ

พี่ผึ้ง พี่โบว์ และเพื่อนของยุ้ยทุกคน

ที่อยู่ด้วยในคืนนั้นนะ ขอบคุณจิง ๆ ๆ

ขอบคุณนะเอ็มที่เปนห่วงเค้าเสมอเลย

อยากรู้จังที่พูดว่าเค้าเปนแฟนพูดจิงหรือป่าว

จนคนในกลุ่มล้อกานหมดแล้วนะ

ตอนนี้รู้สึกว่าจาชอบเอ็มแล้วอะไม่สิชอบมานานแล้ว